duru yağmura kurulmuş tüter
toprağın şanlı kaftanı yemyeşil
nerden hangi vehimden hangi hülyadan
hangi tabuttan çıksam da bu büyü
yeni bir beden verir yeniden yakmam için
bana
oysa benim hiç dirilesim yoktur
bir ölüden daha ölü daha kuru
kanımda pas tutmuş dönen ince
çivilerim çakılmış ve bütün kainata gömülmüşümdür,
bedenim belki de sığmamıştır
şişip duran bu evren ile o da şişmiştir
bir avuç toprak olup sonra
belki de dünyayı da kendine gömmüştür
sonra o anne saçları gibi tertemiz
inceden ince ışıltılı mucize koku
dallardaki çiçekler ılık rüzgarlar ve güller
gökyüzünü apaçık konuşturan seçkin bulutlar,
canlanırken yüce bir ışık ile doğa
bana her zaman bir kıyamet verir
küçücük bir papatyanın ortasında
minicik olurum kendime ve vızır vızır
bir şeyle dolar içim ve ballanır umutlarım ışığa
gölgesiz görkemdir bu peki nasıl
ölü kalmanın imkansızlığı
doğanın yaşatmaktan başka bir zararı yoktur
nereye gömülürsen gömül seni bulur
ve çıkartır, direnirsen lanettir.
artık yaşamaktan başka bir çaren yoktur
nedendir ?
kaynaktan gelen ruhlarınız kardeştir.
büyük ruh geri döner, seni de diriltir.
yaşatmaktan başka bir zararı yoktur
kardeşliği öğretir.
direnirsen zillettir.
K.Çağlar Aksu (Ağıtçızade Çelebi)
İçinde Kalmasın