.
gün hep kuyumuza inerdi
sonra neler neler çekerdi
akşamdı perdeler
uzun uzun uzardı uzun uzun biterdi
eteklerine devrilirdi günlük güneşlik gün,
açılmazlardı açılmazlıkta, açılsalarda,
akşamdı perdeler
eteklerine yığılırdı zavallı günler
an hep kuyumuzu kazardı
gün hep kuyumuza inerdi
akşamdı perdeler
bize en sabah yerinde bile mevsimin
günü yutmuştu hep ağzından hızlı
canavar zaman obur
akşamdı perdeler kapanan kahır
yüzümüzü başka bir karanlık tutmuştu
gök yine elimizde kalmıştı
akşamdı perdeler karanlığı bir yere bırakmazdı
uzun uzun uzayıp salınan, açık pencereyi düşman gibi kuşatan
kibirle ve kasvetle savrulan, saçılan
akşamdı perdeler
kendimizi düşmesine yazmıştık hayalin
hep kırılmasındaydık güllerin
hep sürünmesindeydik her şeyin
hep ölünmesindeydik sallanan beşiğinde hayatın
gezgin olsak yolda kalınmasındaydık
hayatın ihtiyar elinden bırakılmasındaydık
akşamdı perdeler çünkü düşülmesindeydik hayalden
suya, kanın önsözünde bizdik
karanlık hüzünlere eğilip kanayan dizdik
akşamdı perdeler akşamdı işte
ağladık mı? elimizi deli bir güneş öpmüştü yazdık
ıslak sessiz kalabalık, aklımız başımızla hep mesafeli,
bir orman içimizde yapayalnız tutuştu her an
ne hızlı döndü dünya
ağladık
akşamdı perdeler akşamdı
meyler yetmezdi
kadehler hep kısa
ömrü çekmezdi.
kuyulanmış boğuk suların kahrını süsler
akşamdı perdeler
şataraban bilmezdi
bizdeki bu hisleri
göğsümüzde yer etmiş deli duman sisleri
tenimizde yazılmış hep cehennem isleri
akşamdı perdeler hep akşamdı perdeler
ince kapılarına bahtımızın dayandık
tepemizde hep bir uğultuyla dolandık
merdivenlerden indik merdivenlerden çıktık
perdeleri açtık perdeleri çektik , perdeleri araladık, dünyaya baktık,
ağladık
akşamdı perdeler
hiç mi hiç
açmadık sonra sonra
günü yutmuştu hep ağzından hızlı konuştu
canavar şehir obur, canavar zaman,
gürültülü kalabalık kupkuru
bir orman içinde
yapayalnız tutuştu
bir orman içimizde
ne hızlı döndü dünya
hayatsa bize yaşamak budur!
akşamdı perdeler günü yutmuştu
açma perdeleri
dur
Sır ve Sur (2011)
.K Çağlar Aksu
İçinde Kalmasın