susar taşların tokluğuna yeltenen kalbim
acıkan karanlığa acı sesler düşürür atar
atılır yankısı sağır sabaha sitem, kim duyar?
kalbim için ellerim cehennemden ateş toplar
ellerim şarkı toplar, gölge toplar, kül toplar,
her yere bakıyorum her yerde çok ayıp var,
ben çok çaresiz çok derbeder çok kindar,
topladım bir kuru başım birkaç da şiirim var.
ey tanrının yoka çıkmış yüzü, koca alemsin sen!
benim kalbim ne yer tutar, atsa ne atmasa ne?
benim de yüzüm yoka çıksa bir alem eder mi?
ben de üflesem bir kile de, bir Adem eder mi?
ben sıkıldım bu alemden bezdim bu adem’den,
yürüdüm bir ömür bir kadem eder mi?
ya bu alemi değiştir ya ben olmuş bu ademi;
yazıp yazıp durdum da tek bir kalem eder mi?
neşem yok endişem yok pek fazla yaşamaya
yunus’un gücü yeter mi, beni bende tutmaya?
ben bir aşka gelmiş idim; bu dünya yeri değil,
ikrah ettim bir nefesten diğerine geçmeye,
ey tanrının yoka çıkmış yüzü, koca alemsin sen!
yerim yok, yarenim yok, ocağım yok.
kocaman kocamansın bize bir nasibin yok
yalın ayak bir Ademim, bir alemim de yok.
Kamil Çağlar Aksu
Şiirden Dergisi – Kasım / Aralık Sayısı-2023
İçinde Kalmasın